اگر کودک شما کم می خندد و یا اصلا نمی خندد می تواند علت آن افسردگی باشد. نه تنها بزرگسالان افسرده می شوند، بلکه بچه ها نیز می توانند به افسردگی که بیماری قابل علاجی است، مبتلا می گردند. در حدود پنج درصد کودکان و نوجوانان در جامعه از افسردگی رنج می برند. کودکانی که زیر فشار استرس هستند، در معرض خطر بیشتری برای افسردگی می باشند. این کودکان اختلالات توجه، یادگیری یا اضطراب دارند. افسردگی می تواند جنبه خانوداگی داشته باشد. رفتار کودکان و نوجوانان افسرده با رفتار بزرگسالان افسرده تفاوت دارد. علایم زیر می تواند والدین را در شناسایی افسردگی کودکان خود کمک کند:
- اندوه، اشک و گریه مداوم
- ناامیدی
- کاهش انگیزه فعالیت
- خستگی مداوم و انرژی تحلیل رفته
- انزوای اجتماعی و ارتباط ضعیف با دیگران
- اعتماد به نفس پایین و احساس گناه
- افزایش حساسیت به خود یا ناتوانی
- افزایش بیقراری، خشم یا تنفر
- اشکال در ارتباط با دیگران
- اختلالات عمده در خواب و خوراک
کودکی که معمولا با دوستانش بازی می کرد، حالا بیشتر وقتش را بدون انگیزه به تنهایی می گذارند. اموری که قبلا برای کودک نشاط آور بودند، حالا لذتی برای او ندارند. نوجوانان افسرده ممکن است به سوی مصرف مواد مخدر، داروها و الکل روی آورند. کودکان و نوجوانانی که درخانه و یا در مدرسه مشکلاتی را به بار می آورند، ممکن است واقعا افسرده باشند، ولی خود ندانند. کودکان افسرده همیشه غمگین نیستند بنابراین والدین و معلمین ممکن است ندانند که دردسرهایی که آنها ایجاد می کنند به افسردگی آنها ارتباط دارد. وقتی که ما مستقیما از این کودکان افسرده بپرسیم، گاهی ممکن است بگویند که غمگین هستند. تشخیص و درمان به موقع برای کودکان افسرده ضروری است. افسردگی یک بیماری جدی است که به کمک روانپزشک کودکان نیاز دارد. درمان کامل شامل درمان فرد و خانواده است. در درمان افسردگی کودکان ممکن است که داروهای ضدافسردگی نیز نیاز باشد.
